تفریحات سالم

یکی از سالم ترین تفریحاتی که تو نوروز تجربه کردیم ، این بود که شماره پلاک ماشینا رو

بخونیم و ببینیم مثلا از کجا اومدن :دی

مثلا میریختیم تو ماشین ( رخش محمود ) و خیابون گردی می کردیم و از اونجایی که ماشین

محترم به پخش هر گونه موسیقی آلرژی داشتند، مجبور بودیم از استعداد بچه ها جهت گرم

نمودن مجلس استفاده کنیم :دی

البته اکثر وقتا علی ماشین میاورد وهمون تفریحات رو همراه با حرکات نسبتا موزون و پخش

موسیقی انجام میدادیم . آهنگایی از قبیل : دو دَره باز و … :دی

یا مثلا کل کل میکردیم که کجا شام بخوریم . یا مثلا بریم پارک توالت قدم بزنیم و دنبال باباهای

بچه ها بگردیم :دی

پ . ن ۱ ) آقا فیلم طهران ، تهران رو حتما نگاه کنید ، پشیمون میشید اگه نگاه نکنید :دی

پ . ن ۲ ) پلاک ۵۳ از معدود پلاک هایی بود که متوجه نشدیم مال کجاست . به نظرتون مال

کچاست ؟ :دی

پ . ن ۳ ) خیلی زشته آدم مثل این ترم یکیا بلند شه یه روز بعد عید بره دانشگاه :دی

پ . ن ۴ ) ما ههای فروردین و اردیبهشت رو به دو لحاظ خیلی دوست دارم . لحاظ دومش اینه

که فروردین مصادف با عید میشه و اوضاع مالی روبه راهه و اردیبهشت هم تولدمه و همچنان

جیب مبارک آخ نمیگویند. لحاظ اولش هم نمیگم :دی

راه می بینم در ظلمت ، من پر از فانوسم

دنیا بازتاب آینه ی درون ماست

حصاری که دور خود ساخته ایم ، نباید های رفتاریست که ریشه درون ما دارد و از خود ما

سرچشمه می گیرد. نباید هایی که به میزان شناخت و برداشتی که از رفتار ما وجود دارد و

انتظار می رود که از این حصار نباید های خود ساخته عبور نکنیم .

پا را فراتر از گلیم نهادن

این بدان معنا نیست که رفتار خود را کنترل نکنیم ، بلکه بدان معناست که  ما باید به گونه ای

باشیم که دیگران برای ما حد و اندازه تعیین نکنند .

به من میگن پات رو از گلیمت درازتر نکن ، ولی نمی دونن که گلیماشون واسه پای من کوچیکه .

نباید ها را پُتکی کرده اند و بر سرمان فرو می آورند .

خداوند لعنت کند آنکه را حرف ن را در الفبای ما گذارد تا همه چیز را نفی کنند .

با همه ی نفی ها ، با همه ی نهی ، با همه ی نباید ها :

می روم بالا تا اوج ، من پر از بال و پرم .

پ . ن ۱ ) هیچ چیز بی ربط نیست !

پ . ن ۲ ) یار بیگانه مَشو تا نَبُری از خویشم .

پ . ن ۳ ) من از صدای پچ پچ واژه ها پشت دیوار نبودنم می ترسم .